کلبه ی تنهایی من

با درود

من شاعری را نیافته ام که دو بار عاشق شده باشد

مگر عاشق شدن وجود دارد

شدن یعنی چی

شدن یعنی نبودن

شدن یعنی خواستن

عشق که نمی شود خواسته شود

عشق فقط بودن است

پس من بر آنم که یکبار عاشق شدن هم وجود ندارد

عشق به قالب واژه ها در نمی آید

میشکند

آنچه با واژه ها اصرار شوند

آنکه دیگری را برای خود میخواهد از عاشق شدن برای طفره

رفتن از زندگی کردن استقاده میکند

اما آنکه دیگری را برای خودش میخواهد با عاشق بودن زندگی

کردن را نوید میدهد

همانگونه که برای ما خواستنها در کنار بخشیدنها مهم است

تاریکیها هم به اندازه روشنیها مهم است

تنهائی یک حرف ساده دارد

آن حرف پلشتی نیست

آسمان یک حرف ساده دارد

آن حرف بلا نیست

دریا

پنچره

زندگی

همه یک حرف ساده دارند

و آن هم دوست داشتن است

هر که دوست میدارد

میداند که چگونه زندگی کردن است

گفتنی کم نیست

من و تو کم گفته ایم

ای دوست

ای باران

ای رنگین کمان

ای همه چیز

آنکه دوست میدارد خود می پیماید پس هیچوقت نگوئیم

 ای مسافر بیا ، ای یار بیا

زندگی یعنی تکاپو ، زندگی یعنی هیاهو

زندگی یعنی شب نو ، روز نو ، اندیشه نو

تا نفس باقیست انتظارت می کشم  

در زمستان حسرت باغ و بهارت می کشم

ناز چندین ساله چشم خمارت می کشم

زندگی عشق است عشق افسانه نیست

آنکه عشق را آفرید دیوانه نیست  

عشق آن نیست که کنارش باشی

عشق آن است که بیادش باشی

آی عاشقای بی گناه ما همه زرد و بی کسیم ،

تنهاییم عین آسمون آواره ایم عین نسیم ،

ما هم باید یاد بگیریم که مثل مجنون بزرگ

عاشق هر کسی بشیم آخر بهش نمی رسیم .

برخی افراد قدم به زندگی ما می گذارند و

بعد به سرعت فراموش می شوند برخی

نیز لحظه ای می مانند اما اثر پایشان برای

همیشه بر قلب ما حک می شود .

شوخي شوخي به من خنديدي ولي من جدي جدي

گرفتارت شدم تو شايد شوخي شوخي منو

فراموش كني ولي من بي تو جدي جدي ميميرم

تمام شب برای تسکین روحم به سیاهی آسمان

خیره می شوم شاید چشمک ستارگان پیراهنش

از تاریکی قلبم نجاتم دهد. تمام شب برای ستایش

سکوت گوش به آوای شبنم می سپارم .تمام شب

برای پرستش پاکی به زیر باران می روم تا از

برخورد قطراتش بر کویر صورتم رنگی دوباره

بگیرم.تمام شب به خود شب غبطه می خورم. به

سکوتش به سیاهی اش به زیباییش به عشق پاکش

و به عاشق بودنش ...پروانه تمام شب برای خواباندن

فرزندش لالایی می خواند و من من تمام شب به

نغمه خوانی اش گوش فرا می دهم و گل آهسته

آهسته به خواب می رود...و من آهسته آهسته صدای

شکسته شدن عشق را می شنوم و اینجا پایان تازه

شدن است

امشب درسر شوری دارم

                    امشب در دل نوری دارم

باز امشب در اوج آسمانم

                   رازی باشد با ستارگانم

امشب یک سر شوق و شورم

                  از این عالم گویی دورم

از شادی پرگیرم که رسم به فلک

           سرود هستی خوانم در برحور وملک

درآسمانها غوغا فکنم

           سبو بریزم ساغر شکنم

امشب یک سر شوق وشورم

              از این عالم گویی دورم

با ماه و پروین سخنی گویم

             و از روی مه خود اثری جویم

جان یابم ز این شبها

          ماه و زهره را به تنم آرم 

از خود بی خبرم

        ز شعف دا رم نغمه ای بر لبها

تنهايي را دوست دارم زيرا بي وفا

نيست ... تنهايي را دوست دارم

زيرا عشق دروغي در آن نيست ...

تنهايي را دوست دام زيرا تجربه کردم

... تنهايي را دوست دارم زيرا خداوند

هم تنهاست .. . تنهايي را دوست دارم

زيرا.... در کلبه تنهايي هايم در انتظار

خواهم گريست و انتظار کشيدنم را پنهان

خواهم کرد

سردی این نگاه بشناس

                           فاصله سزای ما نیست

تو بدون واسه همیشه

                          این جدایی حق ما نیست

خوندن من یه ترانه است

                           یه سرود عاشقانه است

من برات ترانه میگم

                           تا بدونی که باهاتم

توخودت دلیله بودنم

                           بی تو شب سحر نمیشه

میمیرم بی تو  من عشقت رو

                            به هم دنیا نمیدم

حتی یادتو به کوه دریا نمیدم

                           با تو می مونم واسه همیشه

اگه دنیا بخواد من و تو تنها بمونیم

                          واست میمیرم جواب دنیا را میدم

با تو میمونم واسه همیشه 

                         من عشقت رو به همه دنیا نمیدم

حتی یادتو کوه و دریا نمیدم

                         با تو میمونم واسه همیشه

خاطرات تو رو چه خوب چه بد حک می کنم

                         توی تنهایام فقط به تو فکر می کنم

با تو می مونم  واسه همیشه

                         اگه دنیا بخواد من و تو تنها بمونیم

واست میمیرم جواب دنیا رو میدم

                        باتو می مونم واسه همیشه

خنده بر لب میزنم تا کس نداند راز من

ورنه این دنیا که ما دیدیم خندیدن نداشت.

 اگر يه روز يه نفر يهت گفت:دوست داره

سعي نكن كه بهش بگي دوسش داري. اگه

گفت عاشقته سعي نكن عاشقش بشي . اگه

 بهت گفت كه تموم زندگيشي سعي نكن

تموم زندگيت بشه...چون يه روز مياد كه

 اون بهت مي گه ازت متنفره و تو نمي توني

 از اون متنفر باشي...

یک روز شاید همراه پرواز پرستوی عاشقی

واژه لبخند به سرزمین سوخته من بازگردد

و امیدکوبه در را بفشارد!!

وسپیدی جای تمام این سیاهی ها را پر کند

آنروز من بر مردگان نیز سیاه نخواهم پوشید

حتی بر عزیزترینشان

پازل دل يكي رو بهم زدن هنر نيست هر وقت

با تيكه هاي شكسته دل يك نفر ، يك پازل

 جديد براش ساختي هنر كردي

یا رب دل دوستان پر از غم نکنی ،

با تیر قضاوت قامت ما خم نکنی ،

ای چرخ تو یک موی زتن دوست ما کم نکنی .

آرزوهایت را یک جا  یادداشت کن و یکی از

خدا بخواه خدا یادش نمیره ولی تو یادت میره

چیزی رو که امروز داری دیروزت بوده .

پروانه شکستن هنر انسان نیست گر شکستیم ز غفلت

 من و مای نکنیم یادمان باشد اگر شاخه گلی را

چیدیم وقت پرپر شدنش سازنوایی نکنیم!

السّلام علیک یا بن فاطمة سیّدة نساء العالمین

 صدا کن مرا که صدایت قلب شکسته ام را تسکین

 میدهد صدا کن مرا تا بدانم که هنوز از یاد نبرده ای

مرا نشسته ام تا شاید صدایم کنی صدایم کنی و

محبت بی دریقت را نثارم کنی

باز در كلبه ي عشق ، عكس تو مرا ابري كرد.عكس

تو خنده به لب داشت ولي اشك چشم مرا جاري كرد.

بشنو از ني چون شكايت ميكند از جداييها حكايت ميكند

چه سخت است د رمیان جمع بودن ولی در

گوشه ای تنها نشستن به رسم دوستی دستی

فشردن ولی با هرسخن قلبی شکستن ؟ به

چشم دیگران چون کوه بودن ولی در چشم

خود آرام گریستن ؟

زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست هرکسی

نغمه خود خواند و از صحنه رود پیوسته به

جاست خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد.

به من ميگفت : آنقدر دوست دارم که اگر

بگويي بمير مي ميرم . . . . . . . باورم

نمي شد . . . . فقط براي يک امتحان ساده

به او گفتم بمير . . . ! سالهاست که در

تنهايي پژمرده ام کاش امتحانش نمي کردم

هركسي هم نفسم شددست آخرقفسم شد

منه ساده بخيالم كه همه كاروكسم شد

غرور هديه شيطان است و عشق هديه خداوند،

و ما هديه شيطان را بهم مي دهيم ولي هديه خداوند

را از يکديگر پنهان مي کنيم

عشق زماني است كه درست مثل

روزهاي بچگي روي جدول پياده رو ،

راه بروي و بي دليل بخندي